แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ออกสตาร์ตฤดูกาลด้วยการลงเล่น 7 นัดในทุกรายการ และมีเพียงไม่กี่เกมที่เก็บชัยชนะได้ โดยดาวเตะที่ถูกส่งลงตัวจริงต่อเนื่องทุกนัดคือ ยูริ ตีเลอมันส์ ซึ่งสะท้อนชัดว่ามิเคล คาร์ริคมองเขาเป็นฟันเฟืองสำคัญในระบบใหม่ของทีม แม้ตอนคว้าตัวมาร่วมทัพ หลายคนยังไม่แน่ใจว่ามิดฟิลด์ทีมชาติเบลเยียมรายนี้จะยืนตำแหน่งใดกันแน่ เพราะไม่ใช่ผู้เล่นหมายเลข 6 โดยธรรมชาติ ขณะที่ตำแหน่งหมายเลข 8 ก็มี ค็อบบี้ เมนู รองรับอยู่แล้ว และบทบาทหมายเลข 10 ก็ยังเป็นของ บรูโน่ แฟร์นันด์ส

ผลงานของตีเลอมันส์ในเชิงสถิติถือว่าน่าสนใจ เขาทำไปแล้ว 2 แอสซิสต์จากการเล่นที่เน้นการเชื่อมเกมและจ่ายบอลง่ายเป็นหลัก มากกว่าการเสี่ยงในจังหวะสุดท้าย ความแม่นยำในการผ่านบอลของเขายังอยู่ในระดับสูงเกิน 90 เปอร์เซ็นต์แทบทุกนัด ซึ่งเข้ากับแนวทางที่คาร์ริคต้องการให้ทีมครองบอลและคุมจังหวะเกมมากขึ้น หลังได้รับสัญญาถาวร เขาปรับสไตล์การเล่นให้แตกต่างจากช่วงคุมทีมแบบแก้ปัญหาเฉพาะหน้าในฤดูกาลก่อน โดยลดการไล่เพรสและการวิ่งสปรินต์ลงอย่างเห็นได้ชัด เพื่อให้ทีมเล่นช้าลงแต่แม่นยำขึ้น อย่างไรก็ดี จุดอ่อนของตีเลอมันส์คือความเร็วและพลังในการปะทะ เมื่อถูกกดดันหนักเขามักเสียเปรียบ ส่งผลให้เกมแดนกลางของแมนยูดูเนิบช้าและขาดความดุดัน คล้ายภาพรวมที่ทีมเคยเผชิญในฤดูกาลก่อน

ก่อนเปิดซีซั่น ชื่อของตีเลอมันส์ไม่ได้อยู่ในกลุ่มเป้าหมายหลักของแมนยูด้วยซ้ำ แต่เมื่อเป้าหมายราคาสูงอย่าง ซานโดร โตนาลี่, เอลเลียต แอนเดอร์สัน และ มาเตอุส แฟร์นันด์ส มีค่าตัวเกินความเหมาะสม สโมสรจึงหันไปหามิดฟิลด์ที่คุ้มค่ากว่า และสุดท้ายก็ปิดดีลได้จากค่าฉีกสัญญาราว 35 ล้านปอนด์ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ใช่กองกลางตัวรับแบบ กาเซมิโร่ จึงไม่สามารถทดแทนเกมตัดบอลและชนแหลกได้โดยตรง โดยเฉพาะเมื่อจับคู่กับ เมนู ที่ไม่ใช่มิดฟิลด์สายรับอยู่แล้ว ทำให้ทีมยังขาดตัวเบรกเกมคู่แข่งอย่างแท้จริง แต่ความหวังของแฟนปีศาจแดงยังไม่หมดลง เพราะหลังพักเบรกทีมชาติ มีโอกาสสูงที่ การ์ลอส บาเลบา จะเข้ามาเติมพลังในบทบาทเบอร์ 6 ตัวจริง ซึ่งอาจช่วยยกระดับสมดุลแดนกลางของทีมได้มากขึ้นในระยะต่อไป