ก่อนยุคการลงทุนมหาศาลจากตะวันออกกลาง แมนเชสเตอร์ ซิตี้ เคยเป็นทีมรองที่ถูกมองว่าศักยภาพและขุมกำลังเป็นรอง แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด อยู่เสมอ แต่ในศึกแมนเชสเตอร์ดาร์บี้ พวกเขากลับแสดงให้เห็นถึงหัวใจนักสู้ทุกครั้ง ไม่ว่าจะเล่นที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด หรือเมน โร้ด และมักสร้างปัญหาให้ทีมปีศาจแดงได้เป็นระยะ จนกลายเป็นภาพจำของทีมสีน้ำเงินที่แฟนบอลจำนวนไม่น้อยยังคงชื่นชมในความดุดันและไม่ยอมแพ้

หนึ่งในช่วงเวลาที่ถูกพูดถึงมากที่สุดคือฤดูกาล 1989/90 เมื่อแมนฯ ซิตี้ เปิดบ้านถล่มแมนฯ ยูไนเต็ด 5-1 ซึ่งเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสันเคยยอมรับในอัตชีวประวัติของตัวเองว่านี่คือความพ่ายแพ้ที่เจ็บปวดและน่าอัปยศที่สุดครั้งหนึ่งในอาชีพผู้จัดการทีมของเขา เกมนั้นสร้างแรงกระแทกทางอารมณ์อย่างหนัก แต่ก็กลายเป็นหนึ่งในบทเรียนสำคัญที่ผลักดันให้เฟอร์กูสันสร้างความยิ่งใหญ่ให้ยูไนเต็ดในเวลาต่อมา ขณะเดียวกัน ช่วงปลายทศวรรษ 1990 แมนฯ ซิตี้ ต้องผจญกับการขึ้น ๆ ลง ๆ ระหว่างลีกสูงสุด ลีกดิวิชั่น 2 และลีกวัน จนระหว่างปี 1996-2000 แฟนบอลไม่ได้เห็นแมนเชสเตอร์ดาร์บี้ในพรีเมียร์ลีกติดต่อกันถึง 4 ฤดูกาล โดยระหว่างนั้นยูไนเต็ดกวาดแชมป์พรีเมียร์ลีกไปหลายสมัย ส่วนซิตี้ก็ต้องเริ่มจากการคว้าแชมป์เพลย์ออฟเพื่อไต่ชั้นกลับสู่แชมเปี้ยนชิพและพรีเมียร์ลีกอีกครั้ง

แม้ในยุคดังกล่าว แมนฯ ซิตี้ จะถูกมองว่าเป็นทีมที่ฐานแฟนบอลน้อยกว่าและความสำเร็จน้อยกว่า แต่สโมสรแห่งนี้ยังคงมีเอกลักษณ์ของตัวเอง และเคยสร้างโมเมนต์สำคัญในแมตช์พิเศษ เช่น เกมรำลึกโศกนาฏกรรมมิวนิคครบ 50 ปีในปี 2008 ที่ทั้งสองทีมลงสนามด้วยชุดแข่งย้อนยุค ก่อนที่ซิตี้จะบุกไปทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมในโรงละครแห่งความฝัน ขณะเดียวกัน ประเด็นเรื่องจำนวนแฟนบอลในเมืองแมนเชสเตอร์ก็เคยถูกถกเถียงมาอย่างยาวนาน แต่ข้อมูลสำรวจและจำนวนผู้ชมที่โอลด์ แทรฟฟอร์ดที่มากกว่าเมน โร้ดมาโดยตลอดสะท้อนภาพจริงได้ชัดเจนกว่า และเมื่อกาลเวลาผ่านไป หลังการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของสโมสร แมนฯ ซิตี้ ก็เข้าสู่ยุคทองในพรีเมียร์ลีก แต่เสน่ห์ของทีมยุคก่อนทุนอาหรับยังคงเป็นบทสำคัญในประวัติศาสตร์แมนเชสเตอร์ดาร์บี้ที่แฟนบอลไม่เคยลืม