แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในปี 2026 อาจเดินหน้าตลาดซื้อขายได้อย่างน่าสนใจภายใต้การทำงานของบอร์ดบริหารชุดใหม่ แต่คำถามสำคัญยังคงเดิมว่า การเสริมทัพครั้งนี้เพียงพอหรือไม่สำหรับการพาสโมสรกลับไปสู่จุดสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ หลังจากฤดูกาลก่อนทีมพลิกสถานการณ์จากอันดับ 15 ขึ้นมาจบที่ 3 พร้อมคว้าตั๋วกลับสู่ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก กระแสความหวังของแฟนบอลดูเหมือนจะพุ่งสูง ทว่าเมื่อหน้าต่างซัมเมอร์ปิดลง ความรู้สึกผิดหวังกลับเข้ามาแทนที่ เพราะแม้ทีมจะขยับได้ดีในบางจุด แต่ภาพรวมยังไม่สะท้อนถึงสโมสรที่พร้อมล่าแชมป์อย่างแท้จริง

จุดที่น่าชื่นชมที่สุดในตลาดรอบนี้คือการยกเครื่องแดนกลางอย่างจริงจัง ด้วยงบประมาณมหาศาลที่ถูกใช้ไปกับนักเตะอย่าง คาร์ลอส บาเลบา, อันเดรย์ ซานโตส และ ยูริ ตีเลอมันส์ ซึ่งช่วยเพิ่มทั้งพละกำลัง ความสดใหม่ และประสบการณ์ในพรีเมียร์ลีกให้กับทีมได้อย่างชัดเจน การปล่อยตัวผู้เล่นค่าเหนื่อยสูงอย่างกาเซมีโร่ รวมถึงการแยกทางกับแข้งส่วนเกินบางราย ยังสะท้อนว่าบอร์ดบริหารเริ่มทำงานอย่างมีแผนและมีวินัยทางการเงินมากขึ้น อย่างไรก็ตาม การแก้ปัญหาแบบแยกเป็นรายตำแหน่งทำให้ยูไนเต็ดดูเหมือนกำลังซ่อมบ้านทีละห้อง มากกว่าจะรีโนเวตทั้งหลังให้พร้อมสำหรับการลุ้นความสำเร็จระยะยาว

ปัญหาใหญ่ที่สุดของสโมสรคือแนวรับที่ยังถูกปล่อยให้เป็นจุดอ่อน โดยเฉพาะตำแหน่งแบ็กซ้ายที่ขาดตัวแทนที่น่าไว้ใจ หลังจากความพยายามคว้าตัวเป้าหมายหลายรายล้มเหลว สุดท้ายทีมต้องเริ่มฤดูกาลโดยไม่มีเซนเตอร์หรือฟูลแบ็กใหม่เข้ามาเติมเต็มเลยแม้แต่คนเดียว ความเปราะบางนี้ยิ่งน่ากังวลเมื่อยูไนเต็ดกลับไปเล่นแชมเปียนส์ลีกและต้องเจอกับโปรแกรมที่หนักขึ้น ขณะเดียวกันแนวทางของ INEOS ก็ถูกตั้งคำถามว่าเน้นความรัดกุมทางการเงินมากเกินไปหรือไม่ เพราะในเกมระดับสูง การประหยัดไม่กี่ล้านปอนด์อาจแลกมาด้วยแต้มสำคัญและโอกาสลุ้นแชมป์ที่หลุดลอยไป สุดท้ายแล้ว แมนฯ ยูไนเต็ด อาจดูดีขึ้นในเชิงบัญชี แต่ถ้ายังไม่กล้าตัดสินใจแก้จุดอ่อนแบบเด็ดขาด พวกเขาก็ยังห่างไกลจากคำว่ายักษ์ใหญ่ที่แท้จริง